3284. اندکی صبر

بی صبرانه منتظرم این یک هفته بگذره. چهار روز امتحان و تکلیف و بعدش یک نفس راحت...
هفته دیگه این موقع آروم وخوشحالم.
نوشتمش که اگه همین هفته مُردم بدونید که منتظر روزهای خوبی بودم.
امیدوارم همه چیز خوب پیش بره.

3283. یک تلنگر شاید...

خاله دوست عزیزم دیروز در اثر سرطان فوت کردن متاسفانه.
دورادور از فیس بوک میشناختمشون. مهربون و دوست داشتنی، همیشه شاد و مثبت و پر انرژی با یه عالمه کامنتهای خوب و پیشنهادات جالب... باورم نمیشه اصلا. از نظر من نمونه یک انسان مستقل و قوی بودند.در همین مدت کوتاهی که باهاشون آشنا شدم خیلی بهم لطف داشتند و واقعا متاسفم که نتونستم ببینمشون. چقدر راحت فرصتها رو از دست میدیم!

کاش تمرین کنیم که تا جایی که میتونیم واقعا زندگی کنیم. کمتر غصه بخوریم، بیشتر لذت ببریم. به کسانی که دوستشون داریم بگیم، انقدر حساب کتاب نکنیم که "الان  پیش خودش چی فکر میکنه و زشته و بعدش چی میشه". کاش این حساب کتابها رو وقتی بکنیم که بی هوا یه چیزی میگیم و کسی رو ناراحت میکنیم. احساسات خوبمون رو نشون بدیم، خوشحالیمون رو، دوست داشتنمون رو، قدرشناسیمون رو، لذت بردنمون رو... با چیزهای کوچیک خوشحال بشیم، انقدر دنبال دلایل دوردست نگردیم برای شاد بودن.

شاید خیلی بی ربط و قر و قاطی نوشتم، ولی یه دفعه همه چی باهم فوران کرد دیگه. دیروز که خبر رو شنیدم خیلی خسته بودم خودم و این دیگه برام قابل هضم نبود. امروز که بیدار شدم و یادم اومد تازه غصه م شد. انگار تازه باور کردم.

3282. (شهيد راه آناتومي (لعنة الله عليه

ديشب براي انجام تكاليف مسخره اين آناتومي لعنتي تا صبح بيدار بودم. ٥ تا ٧ خوابيدم (مثلا) بعدش هم اومدم دانشگاه!!! همچنان داريم روشون كار ميكنيم... الان يك مورد مطالعه فوق العاده هستم : ملغمه اي إز سردرد، حالت تهوع، بدن درد، چشم درد و برخي علايم سرماخوردگي!

نميدونم چه جوري ميخوام برم خونه...

3281. Gloomy day

همون روزهایی که حالت خوب نیست، همه چی هم باهم پیش میاد.
انگار میخواستم خودم رو تنبیه کنم که روز اولی پاشدم رفتم جیم! از کمر به پایینم رو تقریبا حس نمیکنم.
نمیخوام ذکر مصیبت بخونم باز. ولی حس خوبی نیست. هم گیج شدم، هم ناراحت، هم عصبانی از دست خودم، تکالیف و امتحانا هم که تمومی ندارن! بابا سه هفته دیگه امتحانای پایان ترمه، بسه دیگه....
برم یه کم بخوابم اگر بشه، اقلا این جسد یه کم کمتر ذُق ذُق کنه، برای روح و روانم فعلا کاری نمیتونم بکنم!

3280. فانتزيهاي كودكي

ديشب خواب ديدم توي يه مهموني بزرگ هستيم. بعد اندي هم بود! من هي نگاهش ميكردم، تا اومد ازم خواست بأهم برقصيم، والس بود آهنگش. بهش گفتم كه إز هشت سالگي دوستش داشتم، لبخند زد. خيلي خوب بود اون رقص.

بدسليقه هم خودتونيد...

پ.ن. يادم اومد كه ديشب قبل إز خواب ويديوهايي ديدم كه حاوي صحنه هاي رقص بود، احتمالا بي تأثير نبوده بر خوابي كه ديدم.

3279. ما از راه راست فرار کردیم، بگذرید از ما لطفا

- Are you religious?
+ Oh, God forbidden, NO !

me, today, in the university...

بعد از اینکه کلی پشت سر دین و مذهب و مسایل مربوطه بد گفتم، کاشف به عمل اومد که مبلغ مذهبی مسیحیت تشریف دارن! خوب اول خودتون رو معرفی میکردین که وقت همدیگه رو نگیریم بیخودی!
واقعا که داستانهای مسیحیت اینا از قصه های مسخره ای که یه عمر به خورد ما دادن هم خنده دارتره!

پ.ن. به قول شل سیلوراستاین: بزنم به تخته من اصلا خرافاتی نیستم!
پ.ن.2. گفت رابطه ت با خدا چطوره؟ گفتم خوب بود قبلا ولی چند ساله که برک آپ کردیم.

3278. وقتی من میگم نمیخوام تو بمونی...

وقتی هی میگم: مطمئنی که میخوای بیای؟ نمیخوای بذاریمش برای یه وقت دیگه؟ شاید بعد از برگشتنت مثلا...
ینی اینکه نگرانم. ینی اینکه امروز صبح تقریبا مطمئن بودم که کنسل شده و تمام انرژی منفیم رو سر آب استخر خالی کردم. انگار وقتی فکرم مشغوله قدرت فیزیکیم بیشتر میشه!
هی به خودم یادآوری میکنم که :
sit back, relax and expect the unexpecteds

3277.

یه بار من خواستم برای این کلاس مزخرف تئوری درس بخونم ها! یه مشت لینک فرستاده که باز نمیشن!!!! شاهکاره این استاد واقعا... بعد بیبلیوگرافیشون رو فرستاده (چی میشه فارسیش؟ وسواسی شدم!) که بریم کتابخونه پیداشون کنیم. خوب من فردا کلاس ندارم. دیوانه م مگه پاشم این همه برم تا دانشگاه برای این کار!!! چهارتا مقاله ست، پی دی اف شون رو بذار دیگه لعنتی

این روزها همه با اعصاب من بازی میکنند، شما چطور؟!

3276.

دو دقیقه حرف نزنی بهت نمیگن لالی...

رونوشت پر ررررنگ به خودم

3275. Lost Feelings

I'm getting healed
Experiencing some good feelings after such a long time...
I'm happy, and it's exciting and scary at the same time.

3274. واقع بین باشیم

دقیقا همین الان که واقعا به این نتیجه رسیدم که باید به سرعت یه کم وزنم رو سر و سامون بدم،  نشستم دارم سوهان میخورم!

چته تو آخه بچه؟!! شده حکایت اتوبوس جهانگردی ها. من کلا سالی یه بار ممکنه سوهان بخورم.
خوب واقعا دلیلی نداره که لباس دوران 43 کیلویی آدم، هنوز هم قابل استفاده باشه. هرجور که نگاه کنی منطقی نیست اصلا.

3273.

شونصدتا منبع رو نگاه کردم برای تعاریف این روشهای تحقیق، آخرشم نمیفهمم فرق این روشها باهم چیه، یا اینکه این مقاله مزخرفی که خوندم (که همش اعداد و ارقامه) از کدوم یکی از این روشها استفاده کرده!!! جزوه استاد هم که به درد لای جرز دیوار میخوره فقط، بس که یه تعریف درست و حسابی نذاشته. بلد هم نیستم آب ببندم به جوابهای دو سه کلمه ای که اقلا زیاد بشن، تازه اگه اصلا درست باشن همین جوابها!

همونطور که پیش بینی میشد، خوب نمی باشم...
احساس خنگی مفرطی بر من چیره شده در حال حاضر. قطعا بیشترین چیزی که میتونه ناراحتم کنه اینه که یه چیزی رو نفهمم.

3272.

یه سرماخوردگی نسیه ای هست، هفته ای یه روز میاد سر میزنه میره!
از دانشگاه اومدم دوتا قرص خوردم و خوابیدم، مثل یک توله خرس قطبی...
سعی دارم علمی با قضیه برخورد کنم که : حتما توی مترو صبحها که شلوغه ویروسش پخش شده. ولی یه چیزی مث ورووجک آقای نجار داره توی سرم میگه : خودت رو نزن به اون راه، یادت رفت دیشب حموم کردی و موهای خیست رو بستی؟

میگه لباس کم پوشیدی مگه؟ شاید سردت شده.
میگم آخه هوا گرمه... (دو درجه بود امروز! یه مقداری تعاریفم از دما مختل شده فکر کنم!)

3271. یک کار مفید در زندگانی

حذف شد

3270. نمیشه چرا؟!

بیشتر از اینکه درس بدن امتحان داریم و assignment !
امروزم امتحان همین درسه بود که اسمش تئوری ه و آخرش هم نفهمیدیم درباره چیه اصن. خداییش فکر نمیکردم استاد مزخرف انقدر تاثیر داشته باشه ها. اون TA ی هم که میاد سرکلاسش برای مقاله نویسی از خودش بدتره. جالبه که استاده هم هی تاکیر میکنه که این فوق العاده ست! شایدم خوبه ولی یه ساعت برای کارش کافی نیست. نمیدونم. امروز که امتحان ANNOTATION BIBLIOGRAPHY  داشتیم. باید یک مقاله دو صفحه و نیمی رو میخوندیم و خلاصه ش رو طبق روشی که گفته بودن مینوشتیم در سه یا چهار پاراگراف. طبعا یک ساعت خیلی کم بود. به نظرم ESSAY نوشتن برای آیلتش خیلی راحتتر از این خلاصه کردنه. اینا که زبان خودشونه میگفتن وقتش کم بود. من نمیدونم برای چی باید زمان همچین کاری واقعا انقدر کم باشه! مسابقه ست مگه؟ خیر سرمون قراره کار علمی بکنیم.
خسته شدم انقدر امتحانام خراب شدن همه شون. حسابی خورده تو ذوقم. کلی هم تکالیف عجیب غریب باید تحویل بدیم که خیلی وقت میگیرن. همه چی داره یه سرعت میگذره و یه هاله ای ازشون تو ذهنم میمونه بس که نمیرسم کامل بخونمشون. بعد وقتی میبینم خیلی زیاده کلا ولش میکنم، میگم حالا من از شصت صفحه چه هشت صفحه بخونم، چه دو صفحه چه صفر صفحه. وقتی نمیرسم تمومش کنم چه فایده!
امروز رفتم LEARNING CENTER دانشگاه با یکی صحبت کردم فعلا. هر هفته میرم ببینم این LEARNING STRATEGY هاشون چیه. فکر کنم تعطیلات کریسمس کلا هیچ جا نرم بشینم خونه درس های عقب افتاده رو بخونم سنگین ترم! همه شون ترم دیگه هم ادامه دارن...

3269.

بدون خوندن 65 صفحه کتاب (A4) و تماشای شونصد تا اسلاید و ویدیو و چندین صفحه آن لاین، صرفا با تکیه بر عقل سلیم، موفق شدم تست آن لاین رو 9 از 15 بگیرم. به نظرم خیلی هم خوبه.
خیلی غیر واقعیه انتظاراتشون!

3268. Fake feelings

حس م غلط بود گویا خوشبختانه.
سرما خوردگی گذرا بود. باید برم واکسنش رو بزنم البته.
امتحان آناتومی هم... ترجیح میدم درباره ش حرف نزنم. همونطور که پیش بینی میشد گند زدم.
ولی درعوض فهمیدم که خیلی هم بد نیست امتحانش و میشه یه کاریش کرد. الکی با اون سوالای عجق وجق سرکلاس ترسونده بودمون. منم که وقتی بترسم، عوض تلاش بیشتر،  give up میکنم!
حالا فدای سرم البته، چیزی که زیاده امتحان
والا...

3267.The Aura

دو سه روز پیش داشتم فکر میکردم که اون سرماخوردگی نحس پاییزی من که افسردگی به دنبال داشت، دقیقا شونزده سال پیش همین روزا برای اولین بار پیش اومد. دخترک تازه به دنیا اومده بود و اومده بودن خونه ما. من سرمای سختی خورده بودم و توی اتاقم قرنطینه بودم و مدرسه هم نرفتم چند روزی احتمالا. خلاصه که حسابی موودم خراب شده بود (سن بدی هم بود طبعا). البته  خواهرجان طفلک دلش سوخت و فکر کرده بود برای این ناراحتم و گفت بیا ببینش، اشکال نداره. راستش خودم هم نمیدونستم دقیقا چه مرگمه، کسی هم نفهمید کلا.  بعد از اون هرسال پاییز این اتفاق تقریبا همون اوایل آبان تکرار شد.
مریضهایی که صرع دارن، قبل از اینکه حمله بهشون دست بده، یه بویی رو احساس میکنن که میفهمن الان دچار حمله میشن ولی خوب اغلب چندان فرصتی برای عکس العمل نشون دادن ندارن. بعد این سرماخوردگی خاص هم برای من یه همچین بویی داره. ینی از روی بوش میفهمم که همونه یا نه. اون موقع ها که مدرسه میرفتم، این جور وقتها برخلاف عادت همیشگیم هی میخواستم برم بشینم پیش مامان، یا مامان باید یه جوری دور و برم می بود (به روی خودم نمی آوردم البته، نامحسوس) بعد اشکم هم هی الکی روان بود !!! متاسفانه بیش از حد حساس میشم این موقع. چهارسال پیش هم همینجوری شد که کار دست خودم دادم، به طرز احمقانه ای.
این همه قصه گفتم که بگم الانم نسبتا همونجوری شدم. نگرانی امتحانه کم بود، صبح هم که بیدار شدم فهمیدم که سرماخوردگی کذایی نازل شده!
خلاصه که ویش می لاک...

تیتر هم ندارد لامصب

بدبختی ینی هم 21 اکتبر باشه
هم امتحان آناتومی داشته باشی فردا

هم هیچی بلد نباشی!

3266. when I become pathetic

به ازای هر شخص، باید یه نفر وجود داشته باشه که هروقت دلش خواست بتونه بره بی هوا ببوسدش.
بدون فکر کردن، بدون نگرانی، بدون حساب کتاب کردن، بدون رودروایسی